De eerste werkweek van het nieuwe jaar zit er weer op.

De eerste werkweek van het nieuwe jaar zit er weer op. Heel veel mensen beginnen dan vol goede voornemens.
Ik zelf maak geen goede voornemens (meer). Wil dat dan zeggen dat ik niets wil verbeteren aan mezelf? Nee hoor.

Maar ik weet dat ik er niet kom met ‘vage voornemens’. Voornemens die je in de eerste week, misschien 2 weken, nog wel kan vol houden. Maar daarna haak je vaak al snel af. Zo was dat steeds bij mij tenminste. En zo is het ook voor de meeste mensen. En dat is jammer. Want het is demotiverend. “Wéér is het je niet gelukt”. Je hebt gefaald.



Het is duidelijk; goede voornemens werken niet.
Maar wat doe ik dan wel? Ik maak concrete plannen.
Ik werk daarbij in kleine stappen. Die verbeteringen, dat doel dat ik wil bereiken, is er niet zomaar ineens. Dat is er al jaren. En steeds zet ik 1 klein stapje in de goede richting.  De keuzes die ik maak, maak ik (zoveel mogelijk) in lijn met mijn lange termijn doel. Dit jaar ga ik daar gewoon mee door. Verder bouwen aan wat er is. 

Deze Kerstvakantie nam ik de tijd om afstand te nemen.
Niet werken, geen druk van huishouden, afspraken en huiswerk van de kinderen. Maar de tijd nemen voor het lezen van boeken en het kijken van inspirerende video’s. Heerlijk vind ik dat. Alles wat ik leer verwerk ik weer in mijn plannen.


Ik inventariseer wat er goed gaat.
Waar wordt ik blij van? Welke keuze’s hebben mij het meest geholpen? Wat zal me in 2019 het beste gaan helpen?


Mijn beste keuze in 2018 was de keuze om actief te gaan sporten.
Wie mij kent weet dat ik zo ongeveer ‘anti-sport’ was. Ik had mezelf plechtig beloofd om nooit mee een sportschool binnen te stappen. Die belofte aan mezelf heb ik niet verbroken maar ben wel gaan bewegen. Ik kwam Michiel van Leefstijl Online tegen en in een gesprek met hem, wist ik dat ik sporten de volgende stap voor mij was. 
Een spannende keuze voor ‘iemand zoals ik’ [lees; a-sportief]. 
Sinds april sport ik nu via de online personal traning van Michiel.  En ik kan zeggen; er is GI-GAN-TISCH veel voor mij veranderd.


Het is een ‘HEFBOOM’Keuze. 
Iets dat mij een klein beetje moeite kostte en daarna, automatisch, zonder verdere moeite, zoveel andere dingen in gang heeft gezet. 
Ten eerste ontdekte ik dat ik WEL sportief ben. Het lukte me en ik vond het zelfs leuk.

Mijn mindset op dit gebied is totaal omgekeerd. IK-KAN-HET! 

Ik voel me fitter en energieker. Mijn energie is niet meer op voordat de dag om is. 
Traplopen gaat zonder moeite, ik fiets zonder het gevoel van lijm onder mijn banden.
Ik beweeg tussendoor veel meer, gewoon omdat ik daar zin in heb.

En de aller-grootse shift; mijn motivatie kwam altijd van buitenaf; 
“Ik sport want ik heb betaald” of “Ik sport want ik wil niet opgeven tegenover …”
Maar… nu heb ik mijn eigen interne motivatie!
Ik sport omdat IK het wil.
Omdat ik tot in mijn vezels heb ervaren dat zorgen voor een fit en energiek lichaam, 
aan de basis staat van alles.
Sporten komt eerst.

Ik heb een concreet plan gemaakt om ook in 2019 verder te gaan met sporten. En dit zelfs nog verder in mijn dagelijkse leven door te voeren. Zodat het bewegen in de ochtend echt onderdeel wordt van mijn dagelijkse ritueel.
Een ambiteus plan. Maar ik heb er vertrouwen in. Omdat ik de tijd neem om vooraf het zo in te richten dat ik alle ‘hobbels’ die er kunnen ontstaan zoveel mogelijk wegneem. Zodat ik zo min mogelijk weerstand heb om het ook daadwerkelijk te doen. Ik ben namelijk helemaal niet zo gedisciplineerd 😉 en kan wel wat hefboom werking gebruiken. 


Hefboom keuze’s vind je overal.
Tegenwoordig ga ik bij veel meer dingen op zoek naar die hefboom. Bij de dingen die ik graag anders wil, kijk ik naar de stap die ervoor ligt. Waarom lukt iets niet? Waarom gaat iets zoals het gaat? Vaak is er een oorzaak. En daarvóór weer een andere oorzaak.
Als je teruggaat naar de kern, kun je daar je verandering doen.
Alles wat erna komt veranderd bijna automatisch mee. Je gebruikt het beetje wilskracht dat je hebt om die ene 1e keuze te maken. Alleen voor dit ene stukje, verbruik jij dan je zelfdiscipline om het elke dag te blijven doen, tot het een automatisme is geworden. Het effect is groots.


Overzicht
Dit heb je niet in 1 klap duidelijk. Het is een doorlopend proces.
Van leren, onderzoeken, plannen en bijschaven. Daar moet je af en toe gewoon even de tijd voor nemen. De helderheid die het je brengt, scheelt je uiteindelijk veel tijd én stress. Om alles helder te krijgen TEKEN ik alles uit. Ik maak het visueel; ik breng mijn leven & mijn bedrijf in beeld. Letterlijk; Alles in 1 overzicht, op grote vellen papier, voor me op tafel. Daardoor wordt de route die ik wil bewandelen zichtbaar. 


Mijn route voor 2019.
Visueel Vertalen is mijn kracht. Het in beeld brengen van de essentie. 
Alles wat je voor je kan zien kan je bereiken!
In 2019 ga ik mezelf focussen op het helpen van anderen bij dit proces. 
“Van Chaos in je Hoofd naar overzicht, inzicht & Vertrouwen”.

Met ‘Verbouwen Vol Vertrouwen’ op het gebied van wonen & leven. 
Met ‘Bij Patries’ voor ondernemende vrouwen, die vol ideeen zitten maar het overzicht kwijt zijn. Die nu echt een krachtige methode willen om een helder Life&Business Plan te bouwen, van waaruit ze heel doelgericht kunnen werken aan succes. 
Zodat zij niet overweldigd worden door de veelheid van alles; dat er uiteindelijk voor zorgt dat ze totaal blokkeren. 
Vanuit het overzicht & inzicht dat je krijgt, kan je jouw doelen opdelen in kleine, behapbare stappen. Met een plan dat helemaal past bij wie je bent. Waarmee je vol zelfvertrouwen kan bouwen aan jezelf & bedrijf. 
Want het begint toch echt allemaal bij jezelf!


Wat was jou beste keuze in 2018 en waar ga jij mee door in 2019? 
Als jij zelf ook die helderheid wil, neem dan eens echt even de tijd. Kijk terug op 2018. Wat heeft het je gebracht? Wat wil je echt niet meer? Waar werd jij blij van? Wat wil je nog verder verdiepen of laten groeien in 2019?
Succes ontstaat door te ontdekken wat er goed ging.
En dat te herhalen!
Het begint allemaal bij inzicht.
Denk er over na. Laat het los. Visualiseer. Schrijf. Teken. 
Het maakt niet uit, zolang het jou helderheid geeft.
Met deze helderheid kan jij jouw plannen vormgeven. En ga je een succesvol 2019 tegemoed.
Wil je het niet helemaal alleen doen?
Lijkt het of er maar geen lijn zit in al jouw ideeën?
Ik kan je helpen om alles weer helder te krijgen.
We kunnen samen kijken wat de mogelijkheden zijn in een gratis (online) kennismakingsgesprek. Stuur mij daarvoor dan een mailtje via patries@bij-patries.nl Ik wens je een gezond & gelukkig 2019 ❤️

Liefs,

Patries

PS. Kan je zelf ook wel meer beweging gebruiken en een betere leefstijl? Maar weet je niet waar te beginnen? Ik help je graag verder door mijn ervaringen met je te delen. Mail me gerust als je even wilt overleggen.

 

Hoeveel dagen heb jij nodig om tot rust te komen op vakantie?

Hoeveel dagen heb jij nodig om tot rust te komen op vakantie?

Vakantie.
Heerlijk…
Even tot rust komen.
Maar…
Ook al heb je vakantie…
Het wil niet zeggen dat je meteen rust voelt.
Bij mij duurt het vaak wel een aantal dagen.
Hoeveel dagen heb jij nodig?
1,2,3… of zoals ik vorig jaar, zo’n 6 á 7?

De rust is er niet zomaar op vakantie.
Je bent gewend aan druk-druk-druk.
Rennen en racen.
Vaak is de lijst met to-do’s lang.
Naarmate de vertrek datum dichterbij komt, komt steeds meer bij.

De weken voor een vakantie zijn vaak al drukker dan anders.
Vooral in de zomer, bij de zes-weekse schoolvakantie.
Iedereen loopt op zijn laatste loodjes.
Op de scholen zijn er extra activiteiten.
Andere schooltijden, allemaal extra dingen die je moet regelen en onthouden.
Tegen de tijd dat de schoolvakantie begint, ben je er…’echt aan toe’.

Het grappige is dat als de vakantie een week later zou zijn,
je waarschijnlijk ook een week later dat gevoel zou hebben.

Wij gaan graag met de auto op vakantie en rijden dan meestal ’s nachts.
Normaal ben ik elk jaar tot vlak voor vertrek bezig met inpakken.
Alles bij elkaar zoeken.
Dingen regelen.
Van slapen voor de lange rit, komt meestal niet veel terecht.

Vorig jaar was ik eens eerder klaar met de voorbereidingen.
Al op donderdag middag, stond alles ingepakt, beneden klaar.
Alleen nog een paar kleine dingen doen…
Zoals de broodjes smeren, koffie zetten enz.
Maar,…
je voelt het misschien al aankomen,
het liep anders.

Het gaf me een enorm gevoel van rust om alles al ingepakt te hebben.
Méér dan twee hele dagen van tevoren.

Geweldig!
Nog nooit vertoond!

Twee dagen!
Een zee van ruimte.

Femke Hogema van Healthy Finance is een onderneemster die ik volg.
Zij vertelt regelmatig over ‘de wet van Parkinson’.
Kort gezegt houdt dat in dat je altijd de beschikbare ruimte benut.

Nou dat deed ik…toen ik al twee dagen vantevoren ‘bijna-klaar’ was met inpakken.
Ik nam de ruimte om op de vrijdag voor vertrek,
nog uitgebreid te gaan winkelen met mijn oudste zoon.
Op zaterdag boodschappen te doen.
Om nog meer te winkelen, met mijn dochter.
En mijn hoofd te vullen met ‘wat ik allemaal nog meer kon doen in die 2-hele-dagen’.
De twee dagen in mijn hoofd waren lang.
Heeel lang…
De zee van ruimte, vulde zich
Voller dan vol.
“Ik kan nu best even gaan winkelen. Kleren voor mijn zoon.
En…, misschien kan ik ook nog wel even kijken voor mezelf.”
“De konijnen kooi schoonmaken,…dan is het netjes voor opa. Als hij de dieren komt
verzorgen.”
“O,…en het zou ook wel fijn zijn om nog even alles te stofzuigen. Dan is het netjes
als we thuiskomen. Dan kan ik eigenlijk ook wel meteen ff dweilen.”
Je raadt het al…
Dat ging het niet worden 😉
Ik was tot het laatst toe bezig met vanalles en nog wat.
De beschikbare ruimte was benut…

Gelukkig kan ik het loslaten.
Steeds als we thuis wegrijden begint voor mij de vakantie.
Ik geniet van de sfeer in de auto.
Kinderen, film kijkend op de achterbank.
Ieder een ‘lunch’ pakketje met verse broodjes en lekkers.
Dekentjes en kussentjes. …
We gaan…!
Vol verwachting klopt mijn hart.

Ook dit jaar verheug ik me weer op de vrije dagen
Op de rust
Op het grote ‘niets-moeten’.

De eerste dagen is het altijd even wennen aan mijn nieuwe plek.
Even alles weer eigen maken.
Lichte stress…

Het verloop van de meeste vakanties is hetzelfde…
De eerste dagen is er een gevoel van gretigheid.
Van NU moet ik Genieten-Leuke-Dingen-Doen-Ontspannen.

Ik grijp elk moment aan om te lezen, te ontdekken, te DOEN,
Want…
Nu heb ik tijd.
Nu ben ik hier.
Nu is het vakantie.
En ja,… ik geniet!
Van de vrije tijd.
Van de leuke dingen die we doen.
Na een tijdje ga ik denken: “Is dit het nou?”

Maar dan ineens is hij daar
“DE-DAG-VAN-ECHTE-ONTSPANNING.”
De dag waarop alles goed is.
De dag waarop het mag zijn zoals het is.
De dag waarop ik achterover leun en geniet.
Van alles.
En van niets!

Soms heb ik daar 2 dagen voor nodig. Soms 3.
Vorg jaar waren het er 6.

Maar hij was er!
De dag waarop ik alles loslaat.
En me overgeef aan de vakantie.
En vanaf dat moment denk ik:
“Hier wil ik altijd blijven”.

Wat is er gebeurd waardoor die omslag zo ineens komt?
Tot aan de dag-van-echte-ontspanning
ben ik steeds bezig met ‘hoe het eigenlijk zou moeten zijn’.
Als we binnen zijn:
“We zouden eigenlijk buiten moeten zitten want hier is het mooi weer”.
Als iedereen op een beeldscherm zit:
“We zouden eigenlijk een spelletje moeten doen, want nu is het tijd voor elkaar”.

Je komt niet tot rust,
wanneer je steeds wil dat de dingen anders zijn dan ze zijn.
Of zoals professor Erik Scherder, hoogleraar Klinische Neuropsychologie, het mooier
verwoordt:
“Stress is het verschil tussen wat je kan en wat je wil”.

Op mijn dag-van-echte-ontspanning
is er eindelijk de volledige acceptatie van WAT IS.
En dan is er rust.

Gelukkig heb ik een manier, die heel goed helpt om deze staat van ‘alles-is-
goed-zoals-het-is’ te bereiken.
En dat is door te tekenen.
Als ik teken, kan ik al het andere loslaten.
Mijn handen zijn bezig en mijn hoofd komt tot rust.
Het ritme van de pen op het papier.
De herhalende, ronddraaiende bewegingen.
Het is heerlijk om te doen.

En dat is niet alleen mijn mening,…
de effecten van tekenen zijn inmiddels ook via meerdere onderzoeken
bewezen.
Tekenen helpt je niet alleen om te ontspannen en je creativiteit te vergroten,
maar het verbetert ook je concentratie & geheugen.
En het is ook gewoon super leuk om te doen!

Heb jij, na alle chaos & drukte vooraf,
ook altijd even tijd nodig om in het nieuwe vakantie ritme te komen?
Tekenen is een krachtige tool,
die jou helpt,
om weer rust in je hoofd te krijgen.
Zodat jij ook Jouw Dag-Van-Echte-Ontspanning vindt.
De dag vanaf waar jij alles los laat
en geniet van je vrije tijd.

Van Digitale Detox naar Beeldscherm Tsunami…

Van Digitale Detox naar Beeldscherm Tsunami…

Drie weken geleden waren wij na een heerlijke vakantie weer onderweg naar huis.
In de auto keken we nog film. Ging ik nog vlug op Facebook. Want we wisten; Als we thuis begint onze Digitale Detox. Alle beeldschermen op zolder. Telefoons inleveren; ook op zolder!
Geen énkel beeldscherm… Een hele omschakeling.

Maar het bracht rust…
Na aankomst thuis was er niet de drang om alle mail te lezen (en te beantwoorden).
Te kijken welk nieuws er op teletekst te vinden is. Geen voor de TV hangen.
Post komt er tegenwoordig weinig meer. Dus wij konden echt in alle rust thuiskomen.
Op dag 1 viel het mij echt op dat er minder stress was. Geen ruzie en frustratie over kinderen die achter een beeldscherm hangen. Die niet reageren als je gaat eten. Die ruzie maken om wie er ‘op’ mag.
Voor mezelf was er geen stemmetje in mijn hoofd die me naar Facebook trok of andere dingen voor mijn werk.
Het was heerlijk. Echt VAKANTIE aan huis.

Op dag twee veranderde het…
Tijdens een spelletje Scrabble; even een woordje opzoeken; “Oei,…hebben we eigenlijk nog een woordenboek…”? Nee dus!
En zo merkte we hoeveel je, ongemerkt, het internet gebruikt bij alledaagse dingen.
Ik wilde even iemand bellen. Telefoonnummer? “Eh,…laat maar. Dat doe ik wel na de Detox”.
Blijkbaar is het pakken van een telefoonboek (die we nog wél 1 hebben) zoveel moeite dat ik er een paar dagen voor wil wachten om het online te kunnen doen. Bizar…
Die dag kwam de vermoeidheid van de reis er ook uit en was het bij vlagen, niet zo heel gezellig in huis.
Veel geruzie en gekibbel. En ik voelde een héle sterke behoefte om op de bank te ploffen
en als een soort stil protest, televisie te gaan kijken. Maar dat ging niet!

Mama valt als eerste door de mand.
Dag 2 was niet alleen kommer en kwel. We hebben ook hele leuke dingen gedaan. Op visite gegaan, spelletjes gedaan, salades maken met mijn dochtertje. Maar,…
Hoewel we alle beeldschermen op zolder hadden liggen; was er ongemerkt toch nog 1 schermpje achtergebleven.
Onze gewone digitale compact camera. Tja, want je wilt wel foto’s maken van al die leuke niet-achter-een-beeldscherm-samen-momenten. Niet met de telefoon maar met een oud cameraatje.
Ik had wat foto’s gemaakt en keek ze even terug of ze gelukt waren. Dat moest kunnen vond ik.
Maar ongemerkt ontdekte ik leuke filmpjes die er nog op stonden. En voor ik het wist zat ik behoorlijk lang filmpjes te kijken op dit hele kleine beeldschermpje.
IK had het niet eens in de gaten! Maar daar heb je dan weer kinderen voor. Zij vonden het maar wát leuk om mij erop te kunnen wijzen dat ik achter een beeldscherm zat tijdens de Detox. Woeps!!!

De rust keer terug…
Dag 3 bracht weer rust Er kwam meer rust in mijn hoofd en ik voelde me minder afgeleid om bij elke opwelling iets op te zoeken of berichten te checken. Ik kon echt meer aandacht hebben voor mijn gezin. En we hadden geluk; het weer werkte tijdens onze Detox ook echt mee!
Samen in ons zwembadje op onze geweldige Unicorn. Buiten een spelletje doen.
Gewikkeld in strandhanddoek lekker een ijsje eten.
Écht vakantie!

Het wordt moeilijk…maar er zijn ook voordelen…
Op dag vier begon ik het toch wel écht te missen…
Ik miste Facebook. Miste het posten en delen wat ik aan het doen was.
Ik miste het contact met lieve Facebook vriendinnen.
Toch voelde ik in ons gezin héél duidelijk de voordelen van deze Detox.
Je huis en tuin wordt er niet netter op; maar de kinderen gingen van alles ondernemen. Waren weer actief.
Mijn man was zó actief dat ik zei: “Je hóeft nu niet ineens de héle tijd te klussen hoor?”

Hij vond het wel lastig. De Detox. Hij miste het de hele dag. Elke dag.
Het opzoeken van informatie. Het checken van ‘nieuws’. En vooral miste hij de TV.
Hij heeft 3 avonden op rij, na kinderbedtijd een beetje onthand, gegrapt:
“Zo, dan ga ik nu maar even de afstandsbediening vasthouden.”
En inderdaad nadat de kinderen op bed liggen en de rust weer terugkeert in huis is het stil.
Het valt ineens op dat je zó gewend bent dat je dan tv kan kijken. Maar wat gebeurde er,…
Als de TV uit is ga je praten!!! Wonderlijk verschijnsel. Maar heerlijk!

Eensgezindheid onder de kinderen
De kinderen beleefden de Detox heel verschillend.
Mijn dochtertje miste de beeldschermen geen enkele dag! Zij genoot van de aandacht die ik voor haar had.
Het vluchtgedrag van TV kijken als je boos en verdrietig bent zag ik ook terug bij mijn middelste. Hij miste alleen een beeldscherm als hij boos was. Hij wilde dan een film gaan kijken.
Voor mijn oudste zoon was het net als voor papa. Hij miste het de hele dag. Voelde zich een beetje de klos met zo’n moeder die Challenges verzint en haar gezin gebruikt als proefkonijn.
Hij vond het een ‘Saai en stom gevoel’ om zonder beeldscherm te zijn. “Steeds als ik iets bedenk om te gaan doen dan kan het niet” Muziek luisteren….Nummer mixen…Dingen opzoeken…Spullen kijken…enz enz. Maar zelfs hij moest toegeven dat er voordelen waren. “Ik heb mijn zelfgemaakte spel weer gespeeld. Allemaal nieuwe ideeën gekregen.
En papa komt bij mij op de kamer radio luisteren”.
Tijdens de Detox was er trouwens weinig te merken van al deze weerstand. De kinderen hebben volop gespeeld. Ook mijn oudste. Veel buiten gespeeld. Bouwen met Lego. Getimmerd in de schuur.
Stilzitten doen kinderen niet. Dus als je een beeldscherm weghaalt gaan ze vanzelf iets anders doen.
En komt er een vloedgolf van creativiteit los!
Over 1 dingen waren ze het alle drie eens: ”Het is fijn dat mama niet meer de hele dag aan de computer zit”.

De laatste dag… Hoera???
Tegen het einde van de Detox begon het moeilijker te worden.
Als je weet dat je bijna weer ‘mag’ wordt het wachten lastiger. Voor de kinderen maar ook voor mij.
Ik miste nog steeds het contact dat ik, via Facebook, elke dag heb. Digitaal contact. Ja.
Toch voelt het als echt contact. Vrouwen die ik nog maar kort ken maar waar ik een diepe verbinding mee kan voelen. Zelfs via een beeldscherm. Mooie vriendschappen die ontstaan. En offline ontmoetingen die eruit voortkomen. Heel bijzonder. En ik miste het!

De kinderen hadden de hele week niet gezeurd. Niet 1 keer gevraagd om een beeldscherm.
Maar nu begon het. “Hoe laat mag ik….? Wanneer gaan we….?”
En bij mij begon het ook te kriebelen.
“Straks hebben we verjaardag… Als we thuiskomen is er weinig tijd meer. Als we nou vóóraf…”
We besloten samen dat de Digitale Detox officieel zou eindigen om 3 uur. Om 4 uur gingen we vertrekken .
De kids zijn zelf naar boven gegaan en hebben hun spullen gehaald. Alles zelf opgestart of aangesloten.
Voor we gingen, zaten man en drie kids, allemaal gebogen over een beeldscherm aan tafel.
En mama maakte er een foto van met haar telefoon ;-).

We gingen weer met een Deep-Dive de Digitale wereld in!
Was dat fijn? Nee. Voor mij niet in elk geval. De kinderen waren weer afgeleid en niet meer aanspreekbaar.
En ik voelde me niet opgeladen. Niet herboren. Niet vol nieuwe energie na deze heerlijke vakantie en fantastische detox.
Wat was er gebeurd?
Ik zag alles in 1 klap op me afkomen. Voelde me moe en moedeloos
Een tsunami aan appjes, meldingen en emails! Bergen werk en regeldingen.
Voor mijn bedrijf én privé. HELP!!!
Het was alsof ik in 1 klap weer 6 weken terug was geworpen naar het punt waar ik zo dringend toe was aan vakantie.
“Vakantie is zinloos” was mijn gevoel. Natuurlijk was dit niet zo.
Het weekend ging voorbij en al gauw kwamen we, na de eerste gewone dagen weer in het oude, vertrouwde ritme terug. Zo zie je maar weer; die drie R-en (Rust-Reinheid-Regelmaat) van oma zijn zo slecht nog niet.
Stap voor stap werkte ik de achterstanden weg. Werden de activiteiten van de kids weer opgestart. Nieuwe afspraken in de agenda genoteerd. En kreeg ik langzaam mijn overzicht weer terug.

Is het zinvol geweest?
JA! Ik heb van alles ontdekt over mezelf. Over internet gebruik. Over wat het met ons en ons gezin doet.
We hebben spelletjes gedaan, vuurtje gestookt, gezwommen, gekookt, gepraat en gelachen. Maar ook gewoon nog geruzied, gehuild en soms langs elkaar heen geleefd.
Is er iets veranderd? Nee. We gaan gewoon weer verder zoals altijd. Met net zoveel of net zo weinig aandacht voor elkaar als anders.
Teleurstellend? Nee. Het is gewoon zo. De computer, het internet en al langer de TV is niet meer weg te denken uit ons dagelijkse leven. En ja, dat heeft zeker nadelen.
Maar wat de Detox ons vooral gebracht heeft is bewustzijn.
Ik ben me meer bewust van mijn eigen gedrag. Van de invloed die de computer en het internet op mij en mijn aandacht heeft. Dat ik mag leren los te laten en mijn aandacht te richten op wat op dát moment nodig is.
Ook heb ik nóg duidelijker ervaren hoezeer internet is verweven in ons dagelijks leven.
En dat dat OKE is!
We leven in een wereld waarin, dankzij het Internet, de hele wereld aan onze voeten ligt.
Dat biedt enorme kansen. Voor onszelf maar ook voor onze kinderen.
ZIJ zijn de generatie die hiermee opgroeien. Die niet anders gewend zijn. Het is al begonnen maar er
zal een grote verschuiving komen in de hele manier van leven en werken.
En manier van leven met meer vrijheid. Werken waar en wanneer je maar wilt.
Doen waar je hart naar uit gaat. Een wereld vol ongekende mogelijkheden.
Ik ben blij dat ik weer online ben. Ik omarm het internet.
Én ik weet dat ik ook kan genieten van een heerlijke Digitale Detox!

De boodschap die ik kreeg van een draak, een T-rex en een indiaan.

De boodschap die ik kreeg van een draak, een T-rex en een indiaan.

 

Tijdens de samenwerk dag van Create Your Business, het coaching-traject dat ik volg bij Femke Hertog, werd er een workshop verzorgd door Kim Merema van Blauwprint. Op tafel stond voor ieder van ons een bak met zand en er lag heel veel speelgoed. Aan het ‘werk’; we gaan spelen met zand!

De opdracht? ‘Verbeeld in je bak, hoe jij je nu voelt binnen je bedrijf’.
Ik rommelde ik een beetje bevreemd door de bakken met speelgoed. Hoe kan ik hier iets in vinden dat mijn bedrijf verbeeld. Laat staan mijn gevoel?
Een groepje stokstaartjes,…ik pakte ze op. Keek ernaar en dacht “Hoe kan dit nou iets….”
Maar ik nam ze toch mee en zocht verder. Al gauw merkte ik dat de stokstaartjes veranderden in de kinderen die ik lesgeef.
Daarna ging het als vanzelf; een Boeddha; mindfulness. Een jonge orang oetan; onschuld. Een schildpad; rust.
Langzaam begon mijn bak zich te vullen. Het werd mijn bedrijf en nog belangrijker,..mijn gevoel!
En dat was duidelijk. Heel duidelijk!
Er was een hele hoek ontstaan waar een woeste T-Rex, een vechtende indiaan, een harkende vrouw en boven alles een gefrustreerde, gekke, draak in stond.
Mijn gevoel! Oei….!

Bak 1

Na het vullen van de bakken bespraken we met elkaar wat het voor je betekende en wat het met je deed. Heel mooi om dat van iedereen te mogen horen en dit op zo’n prettige, open manier met elkaar te kunnen delen.

Tijdens de pauze zat ik al te popelen om te starten met de tweede bak. Want de opdracht was;
‘Hoe zou jij je willen voelen in je bedrijf! Waar wil je naartoe?’
Enthousiast ging ik aan de slag. Want wat ik wil dat weet ik!
In korte tijd kreeg de hele bak een andere sfeer. Kwam er harmonie en overzicht.
Deze bak zag er heel anders uit…..
De T-Rex kon gaan. Mijn draakje mocht blijven. Hij is een onderdeel van mezelf.
Het deel van uitersten. Van heftige emoties. Van 300% inzet en actie.
Mijn draakje; dat nu hand in hand gaat met de schildpad;
het kalme, nadenkende deel van mijzelf dat een diepe innerlijke rust kan ervaren.
Samen in harmonie.Bak 2

Na de heerlijke, gezonde lunch even naar buiten; een stiltewandeling. Waarbij het (naast stil zijn 😉 ) de bedoeling was jezelf een vraag te stellen. Voor mij was dat; “Wat wil ik nú eerst?”
En direct gonsde het in mijn hoofd: “LOSLATEN”.
Maar nee; ik wil door! Ik wil vooruitgang. Ik wil niet loslaten!
Het voelde hetzelfde als toen ik wanhopig wilde vast houden aan een bio-groente pakket. Terwijl ik daar hé-le-maal niet blij van werd. En mijn moeder zei; “Patries, je moet stoppen met dat BIO-pakket. Koop omkiepzakjes!” En ik wanhopig uitriep: “Já,… maar ik wil gezónd eten!!!”
Uiteindelijk heb ik het bio pakket losgelaten. Veeel beter…

Tijdens de wandeling bleef het, ondanks mijn weerstand, steeds maar terug komen. LOSLATEN.
En ineens besefte ik me dat, wat ik mijn klanten wil geven, ik mezelf de afgelopen weken niet toesta!
‘Even alles loslaten. Even niet presteren.’ Het motto van mijn Inspiratie Atelier.

Ook de rest van de dag stond in het teken van plannen maken en voelen wat je wil.
En steeds kwam het maar terug; ‘Ik wil eigenlijk even niks’.
Geen nieuwe plannen. Juist even NIETS.
Ik ging tekenen om mijn hoofd te ordenen. En daar was hij weer: mijn draakje.
Het was duidelijk; met wijd-open-gesperde ogen vertelde hij mij dat het even genoeg is.

Tekening_Draakje

En dit keer was het goed. Boodschap begrepen!
Het is vakantie en ik ga ervan genieten.
Rust nemen, spelen, bijtanken.
En toch ook een beetje werken… voor de lol.
Want dat kan ik niet laten 😉

 

UPGRADE… Voor mijn PC of mezelf?

UPGRADE… Voor mijn PC of mezelf?

Vandaag een speciale dag; 28 juni 2016. De verjaardag van mijn moeder.

Drie jaar geleden werd ze 60. Een dag die ik nooit meer vergeet. De dag waarop wij ’s morgens hoorden dat Nina, lieve Nina was overleden; 11 jaar oud. Kleindochter van een nicht van mijn moeder. Waar zij, vanuit haar bed, ook zo mee meeleefde.
Maar het was ook de dag waarop mijn oudste zoon een hersenscan kreeg vanwege hevige hoofdpijnen.
Net op tijd terug op school, om bij de herdenkingsbijeenkomst te zijn voor Nina.

En tussen alles door naar mijn moeder; om de voorbereidingen te doen voor haar 60e verjaardag.
Na de herdenkingsbijeenkomst meteen weer omschakelen.
Het is feest!
Mijn moeders verjaardag. Waarvan we allemaal wisten, dat het waarschijnlijk haar laatste zou zijn.
Wat we toen niet wisten was, dat ze 1 maand en 17 dagen later, toch heel plotseling zou overlijden.

Vandaag 3 jaar later.
Het is háár super-computer waar ik nu mijn werk op doe.
Al weken vraagt hij om een upgrade naar Windows 10. Maar ik durf niet.
Steeds weer klik ik het weg.
Bang dat er iets gebeurd met haar ‘nalatenschap’.
Deze week besloot ik toch op ‘inplannen’ te klikken.
En de datum die verscheen,…28 juni!
Het voelde als een steuntje in de rug.
Maar vandaag toch weer angst, twijfel,…moet er niet eerst nóg maar weer een back-up komen?
“Ik ga het uitstellen!”

Maar zoals dat gaat,…er komt iets tussen.
En ik kom bij mijn PC en zie,…UPGRADE 26 %…Help!
Maar het is gelukt!
Op 28 Juni, mijn moeders verjaardag, is er beslist dat IK gewoon die upgrade nodig heb.
Dingen moet loslaten. Verder moet gaan.
Hoe lastig dat ook is…

Lieve mama…

Waarom je soms expres 4 keer je trein mist.

Waarom je soms expres 4 keer je trein mist.

Soms zijn er van die momenten, waarop je ineens anders aankijkt tegen al die haast.
Al het rennen en vliegen waar we, bijna allemaal, bijna de hele tijd mee bezig zijn.
Zo’n moment had ik vorig jaar na afloop van het Spirit & Business Event.

Het was november. Was in september begonnen met de training Maak Prachtige Online Programma’s. En de aankondiging van het Spirit & business Event werd gedaan. Met de weinige omzet die ik had maakte ik toch de keuze om te gaan.
Ik voelde dat ik hierbij wilde zijn.
Dus ik ging. Alleen.
Boekte een treinkaartje en een hotelkamer. Een zakelijk uitje (en een klein beetje voor mezelf).
Met snel uitgeprinte ‘visitekaartjes’ in mijn tas, was ik op alles voorbereid.
Klaar om alles uit mijn investering te halen wat er in zat. Tja,…het was de eerste keer hè.

De dag zelf was een openbaring. In een mooi nostalgisch theater met rode gordijnen. Een warm welkom.
Heel veel vrouwen en een paar dappere mannen. Een gevarieerd programma gevuld met informatie maar ook met kwetsbaarheid, emoties en veel plezier.
Dansen, zingen, mediteren. Het was heerlijk.
En wat wás ik goed bezig. Vóór aanvang, in de eerste pauzes…contact leggen. Praten.
’s Avonds uit eten. Contact leggen.
Aan het einde van de dag stapte ik moe maar voldaan ik in mijn bed.

Dag 2.
‘Vol van verwachting klopt mijn hart’ voor de tweede dag.
Uitgerust en met nieuwe energie ga ik in de zaal zitten. Een stuk relaxter dan dag 1.
Beetje meer vooraan dit keer. Ik geniet.
Op een bepaald moment doen we een meditatie. En díe komt binnen.
Vanaf dát moment zit ik er 100% voor mijzelf. Geen andere gedachten meer.
Ik voel me overspoelt door liefde.
Na een week waarin twijfel -‘Kan ik dit wel? Wat heb ik nou te bieden?’- wordt afgewisseld met bevestiging.
Voel ik nu een vloedgolf van liefde. Van Jij-Bent-Goed-Genoeg-Precies-Zoals-Je-Nu-Bent.
Een liefde zo groot. En hoe nuchter ik ook ben,…
het voelde als de onvoorwaardelijke liefde van mijn moeder.
Tranen rollen over mijn wangen. Het is niet te stuiten. Het is zo hevig.
Daarna Pauze… ik ben boven gaan zitten. Op de trap. Alleen.
Even tot mezelf komen. Gewoon even niets. Even alleen maar ‘zijn’.
Wát is me nou daarnet overkomen?
Ik voel heel duidelijk dat ik dit wil delen. Met de hele zaal!
Mijn maag krimpt in elkaar alleen al bij de gedachte. Mijn hele lijf zegt ‘Nee’! Mijn hart zegt ‘Jáwel’!
Na de pauze zit ik nog wat trillerig weer in de zaal. Er wordt een vraag gesteld aan de hele zaal.
Iedereen antwoord tegelijk. Ik ook. Dolly kijkt me aan en begint een gesprek met mij!
Zonder dat ik de keus had; gebeurde wat ik diep van binnen wilde. Daar waar angst het niet voor het zeggen heeft.
Ik heb mijn verhaal gedeeld en begon nog harder te trillen. En wat kun je daar dan weer heerlijk om lachen met zijn allen.
Met zoveel verschillende mensen bij elkaar, voelde het zo vertrouwd.
Mijn missie werd me duidelijk en ik kreeg vertrouwen dat ik het kan. Inspireren…delen, verbinden.
Ik durfde groot te dromen: “Dáár op dát podium,…daar ga ik ooit een Meditatief Tekenen geven aan alle vrouwen in de zaal.”
Ik zag waar ik naar toe wil. Samen met mijn vriendin Inspiratie weekenden organiseren voor vrouwen.
Hoe? Geen idee? Maar het voelde geweldig.
Het was een life-changing-event voor mij. Onvergetelijk!

Na afloop, weer in de buitenwereld voelde alles een beetje onwerkelijk.
Op het station ben ik even gaan zitten. Dit is wat ik toen schreef:

Het is bijna 7 uur.
Ik zit op station Utrecht aan een tafeltje.
Heb net een heerlijke pasta gegeten van Julia’s.
Ik ZIT,… als een eiland van rust
Midden in de drukte van de wereld.
Ik voel me rustig.
Heerlijk Voldaan-Moe;
alsof ik een marathon heb gerend.
Iedereen om me heen gaat gewoon door met zijn dag!
De drukte van de avond spits.
Ik voel me vredig.
Sereen.
Neem de tijd om nog even te blijven zitten,…
En mijn trein te missen.
Even ademhalen.
Even alles op me in laten werken.
Even bijkomen van de Dolly & Simone Tsunami
Die zo met volle kracht
Over me heen is komen rollen.
Een tsunami van warmte, liefde en emoties.
Wát een onbeschrijfelijk mooie ervaring.
Ik ben helemaal rozig en warm van binnen.
En heb het gevoel dat ik het nóóit meer koud krijg.
Lieve Dolly & Simone,…
En jullie,… alle andere lieve, bijzondere vrouwen
(en enkele mannen) die er waren,
Wat wás het speciaal om te ervaren,
dat, ondanks dat we elkaar voor het grootste gedeelte niet kenden,
er direct zoveel vertrouwen, warmte en kwetsbaarheid mocht zijn.
SUPER bijzonder!
Dank jullie wel,… Allemaal!

NU…2016. Het Spirit & Business Event komt er weer aan. Dit jaar maar 1 keer.
Twijfel je nog? Niet doen.
Het is écht de moeite waard!
Enne,…als ik je een tip mag geven.
Kom voor jezelf !
Niet pas op dag 2.Maar meteen.
En misschien,…op de terugweg,
wil je dan ook 4x je trein missen?

Zie ik je daar?

Groetjes,
Patries - handgeschreven klein

Wishlist Member WooCommerce Plus - Sell Your Membership Products With WooCommerce The Right Way .